سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
120
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و بعده : يعنى بعد از ذبح . قوله : ليدفع عن صاحبه غرامة الابدال : در قرائت ليدفع دو وجه جائز است : 1 - به صيغه معلوم كه در اين صورت ضمير مستتر در آن يا بواجد راجع است و يا به تعريف . 2 - به صيغه مجهول كه در اين فرض ( غرامة الابدال ) نائب فاعل آن مىشود . متن : و محله أي محل ذبح هدي القران مكة إن قرنه بإحرام العمرة ، و منى إن قرنه بالحج و يجب فيه ما يجب في هدي التمتع على الأقوى و قيل : الواجب ذبحه خاصة إن لم يكن منذور الصدقة ، و جزم به المصنف في الدروس ، ثم جعل الأول قريبا و عبارته هنا تشعر بالثاني ، لأنه جعل الواجب الذبح و أطلق . شرح فارسى : ث : مرحوم مصنف مىفرماين : در مناسك قران اگر ناسك در احرام عمره سوق هدى كرد محل ذبحش مكه است و اگر در احرام حج به اين فعل مبادرت نمود لازم است آن را در منى قربانى كند . شارح ( ره ) مىفرماين : آنچه در قربانى تمتع گفته شد على الاقوى در اين قربانى نيز جاريست چه قربانى در احرام عمره و چه در قربانى مقرون باحرام حج بنابراين همچون گذشته لازمست آن را به سه قسمت نموده ثلث آن را خود تناول كرده و ثلث ديگر را به فقراء صدقه داده و ثلث باقيمانده را بمؤمنى هديه فرستد .